Το τρίτο μάθημα επικεντρώθηκε σε μία από τις δύσο σημαντικότερες ερυθρές ελληνικές ποικιλίες, το Ξινόμαυρο. Δοκιμάσαμε λευκά, ροζέ και κόκκινα κρασιά από τις σημαντικότερες οινοπαραγωγικές ζωνες της Βορείου Ελλάδος ενώς παρακάτω θα βρείτε τις σημειώσεις από τα κρασιά της βραδιάς.

1. Α.Α.Ο.S. VAENI, Ίμερος, Blanc de Noir, 2008, Τοπικός οίνος Ημαθίας

Πολύ ανοιχτό κίτρινο. Ενδιαφέρουσα  μύτη που εξελίσσεται στο ποτήρι με καπνιστές νότες και latex. Στομα με όγκο, μεταλλικότητα και μακρά επίγευση.

2. Κτήμα Ανέστη Μπαμπατζιμόπουλου, OSSA, rosé, Τοπικός Οίνος Πλαγιές Βερτίσκου

Ζωηρό ροζ-κεραμιδί χρώμα.  Στη μύτη chutney κρεμμυδιού, καραμέλα αλλά και φλούδα σταφυλιού. Στόμα φρουτώδες με ζωηρή οξύτητα.

3. Thymiopoulos vineyards, Γη και Ουρανός, 2007, ΟΠΑΠ Νάουσα

Βαθύ ρουμπινί χρώμα. Στη μύτη έντονη παρουσία ξύλου (παλιό ξύλο), βανίλιας αλλά και φρέσκων φρούτων. Στόμα πλούσιο και τυπικό με καλές ταννίνες και οξύτητα.

4. Κτήμα Άλφα, Single vineyard “Σκαντζόχοιρος” , 2007, ΟΠΑΠ Αμύνταιο

Βαθύ ρουμπινί χρώμα. Πιο μοντέρνα εκδοχή του Ξινόμαυρού. Μύτη με έντονη παρουσία μπαχαρικών (γαρύφαλλο), αλλά και ωμής ντομάτας. Στο στόμα εξίσου πικάντικο με κάπιοες νότες ψημμένου κρεμμυδιού και καλή επίγευση.

Τα πρώτα τέσσερα κρασιά συνοδεύτηκαν με:

• πουρές φακής με κύμινο και σκόρδο
• τυροκαυτερή με πιπεριά φλωρίνης

Οι φακές με την έντονη παρουσία του κύμινου ταίριαξαν πολύ αρμονικά με τον ‘Ιμερο (VAENI), αλλά και με το Γη και Ουρανός (Θυμιόπουλος).  Το τελευταίο πήγε πολύ και με την κοπανιστή, που όμως βρήκε ακόμη αρμονικότερο ταίρι στο “Σκαντζόχοιρο” του Κτήματος Alpha. Το ντελικάτο rosé του Μπαμπατζιμόπουλου δεν ταίριαξε με κανένα από τα δύο πιάτα, και όλοι συμφώνησαν πως θα πινόταν καλύτερα μόνο του ή με κάτι λίγότερο έντονο.

5. KYΡ-ΓΙΑΝΝΗ Διάπορος, 2007, Τοπικός Οίνος Ημαθίας

Πολύ σκούρο κόκκινο χρώμα. Περίπλοκη “μπαχαρένια” μύτη (πιπέρι μαύρο και λίγο γαρύφαλλο), με νοτες αρωματικών φυτών (άνηθος, γλυκόρριζα) αλλά και καμμένης ζάχαρης με μικρό μειονέκτημα την έντονη παρουσία του αλκοόλ. Στόμα πλούσιο και ισορρποπημένο με ευγενικές ταννίνες.

6. ΚΥΡ-ΓΙΑΝΝΗ, Ράμνιστα millénaire, 2000, ΟΠΑΠ Νάουσα

Ζωντανό κόκκινο με κεραμιδί ανταύγειες, ένα πολύ καλό χρώμα για την ηλικία του. Εξελιγμένη μύτη με νότες πελτέ ντομάτας, σπαραγγιού, πράσου αλλά και μανιταριού (τρούφα). Στόμα φίνο και εντυπωσιακό που δέιχνει καλή εξέλιξη με τα χρόνια, με μαλακωμένες ταννίνες και μακρά επίγευση. Καλό για τώρα και γαι 1-2 χρόνια ακόμη.

7. Boutari, Grande Reserve Naoussa Boutari, 1993, ΟΠΑΠ Νάουσα

Ένα μεγάλο κρασί με μέλλον ακόμη. Ζωντανό κόκκινο χρώμα μέτριας έντασης με κάποιες κεραμιδί αντάυγειες, χωρίς σημάδια οξείδωσης, που δεν μαρτυρά την ηλικία του κρασιού. Μύτη εντυπωσιακά φρέσκια για την ηλικία του με νότες ώριμης ντομάτας και μπαχαρικών (κανέλλα). Εντυπωσιακό στόμα με μακρά επίγευση. Ευχαριστούμε θερμά την εταιρία Μπουτάρη και ειδικά τονκ. Γ. Βογιατζή για την ευκαιρία που μας έδωσε να το δοκιμάσουμε.

Τα τελευταία τρία κρασιά συνοδεύτηκαν με

• αρνίσιο σουβλάκι σε δενδρολίβανο

Η έντονη γεύση του μεζέ αυτού βρήκε γευστικό ταίρι στο Διάπορο (Κυρ-Γιάννη). Οι δύο παλαιωμένες Νάουσες θα ήθελαν κάτι πιο διακριτικό για να αναδειχθούν.

8. CO.OP AMYNTAION, Αφρώδης Φυσικός, Rosé demi-sec, 2007, ΟΠΑΠ Αμύνταιο

Λαμπερό ροζέ χρώμα με ιώδεις ανταύγειες.  Μύτη με έντονα αρώματα βύσσινού και φράουλας. Στόμα ελαφρύ με ωραία οξύτητα.

Το κρασί αυτό συνοδεύτηκε από ανθότυρο με πέρσικα αποξηραμένα φρούτα (burberries) και μέλι.

Το δεύτερο μάθημα επικεντρώθηκε σε δύο πολύ σημαντικές και αναγνωρίσιμες  ποικιλίες , το Cabernet Sauvignon και το Merlot. Αν και πατρίδα τους είναι το Bordeaux της Γαλλίας, όπου συμμετέχουν στα χαρμάνια μαζί με το Cabernet Franc, έχουν πλέον έχουν φυτευτεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Εμείς δοκιμάσαμε πολύ ενδιαφέροντα δείγματα του ντόπιου και διεθνή αμπελώνα και παρακάτω θα βρείτε τις σημειώσεις μας:

1. Καρυπίδης Merlot 2007, Τοπικός Οίνος Κρανιώνα

Βυσσινί διαυγές και ανοιχτό χρωμα, που δεν προσδίδει την ηλικία του κρασιού. Απλή μύτη με ωραίο ξύλο και δέρμα αλλά και φρούτα . Ελαφρύ στόμα με λίγη οξύτητα.

2. Τσώλης Οινοποιητική, Anny’s Animus Merlot, 2004, Τοπικός Οίνος Τριφυλίας

Βαθυκόκκινο χρώμα με λίγες κεραμιδί ανταύγειες. Στη μύτη μαρμελάδα φρούτων (ελαφρώς καμμένη) και παλιό βαρέλι.

3. Kτήμα Βίβλια Χώρα Όβηλος , Cabernet Sauvignon, 2006, Τοπικός Οίνος Παγγαίου

Βαθύ βυσσινί χρώμα. Στη μύτη φρέσκα κόκκινα φρούτα. Στόμα φρουτώδες με νότες βανίλιας και μια ελαφριά οξύτητα που προδίδει τη νεανικότητα του κρασιού.

4. Robert Mondavi Private Selection, Cabernet Sauvignon, 2005, California, ΗΠΑ

Κόκκινο χρώμα, όχι μεγάλης εκχύλισης. Βοτανική μύτη (χόρτα, γκαζόν) αλλά και κάποια φρούτα ( κεράσι σε αλκοόλ, ξερή κόκκινη πιπεριά). Στεγνό τελείωμα.

Τα πρώτα τέσσερα κρασιά συνοδεύτηκαν από:

• Πίτα με αρνί και κρούστα από γιαούρτι
• Μαστέλο flambé με λικέρ μαστίχας

Το Merlot του Καρυπίδη και ο Όβηλος αναδείχθηκαν μπαλαντέρ της βραδιάς αφού ταίριαξαν αρμονικά και με τα δύο πιάτα, ενώ η πίτα με το αρνί βρήκε το γευστικό της ταίρι στο Anny’s Animus και στο Cabernet Sauvignon του Mondavi.

5. Château Magneau  2006, AOC Graves, Bordeaux, Γαλλία (Merlot-Cabernet Sauvignon)

Ωραίο κόκκινο χρώμα. Στη μύτη ζωικές νότες ( ιδρώτας αλόγου, κοπριά) που όμως υποχωρούν με τον αερισμό στο ποτήρι. Τανικό στόμα με στεγνό τελείωμα.

6. Casa Lapostolle, TANAO, 2006, Rapel Valley, Χιλή (Carmenere-Merlot-Cabernet Sauvignon)

Ζωντανό κόκκινο χρώμα.  λουλουδένια μύτη  ( βιολέτα), με νότες ευκαλύπτου. Γλυκό στόμα με κάπως στεγνό τελείωμα.

7. Château Le Castelot, 2004, AOC St Emillion Grand Cru, Bordeaux, Γαλλία (Merlot-Cabernet Sauvignon- Cabernet Franc)

Ανοιχτό κόκκινο χρώμα, πολύ νεανικό για την ηλικία του. Έντονη περίπλοκη μύτη με γαλακτικές νότες, και λικέρ βύσσινο. Τυπικό φινετσάτο στόμα με καλό τελείωμα.

8. La Tour Melas 2006 (Cabernet Sauvignon-merlot)

Ωραίο έντονο χρώμα με μακρά εκχύλιση. Στη μύτη ωραίο καινούργιο βαρέλι, βανίλια, καπνός, κάστανο, αμύγδαλο σοταρισμένο στο βούτυρο. Πλούσιο στρογγυλό στόμα που θέλει παλαίωση για να αναδειχθεί.

Τα τέσσερα τελευταία κρασιά συνδυάστηκαν με:

• Pâté de fois σε ζυμωτό ψωμί
• Γραβιέρα Νάξου με κομματάκια σοταρισμένου μήλου

Η Γραβιέρα Νάξου αναδείχθηκε καλός συνοδός αφού ταίριαξε με όλα τα κρασιά. Το πιο “δύσκολο” Pâté βρήκε γευστικό ταίρι στο Château Le Castelot καθώς και στο La Tour Melas

Το πρώτο μάθημα του δεύτερου κύκλου ξεκίνησε πολύ δυνατα με δύο ποικιλίες που κατάγονται από τον Ροδανό, αλλά πλέον έχουν γίνει διεθνείς, το Syrah και το Viognier. Δοκιμάσαμε πολύ τυπικά δείγματα τόσο από τον παγκόσμιο όσο και από τον ελληνικό αμελώνα και παρακάτω θα βρείτε τις εντυπώσεις από τα κρασιά της βραδιάς.

1. Domaine Σκουρας, Viognier Cuvée Larsinos, 2007, Πελοποννησιακός Τοπικός Οίνος: Ανοιχτό κιτρινο-πράσινο χρώμα, με νότες βουτύρου, κεριού και λεμονιού στη μύτη που μεταφέρονται και στο στόμ

2. Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη Viognier, 2007, Τοπικός Οίνος Αδριανής

Χρυσοκίτρινο χρώμα. Φρουτώδης μύτη με νύξεις βανίλιας και κρέμας αμυγδάλου. Φίνο στόμα με ωραία οξύτητα.

3. E.Guigal, Condrieu, 2007, Viognier, AOC Condrieu, Γαλλία

Χρυσοκίτρινο χρώμα. Υπέροχη μύτη με νότες βιολέτας και εσπεριδοειδών. Πλόυσιο στόμα με ωραία δεμένο ξύλο και μεταλλικότητα.

4. Penfolds, BIN 128, 2005 Shiraz, Coonawara, Αυστραλία

Βαθύ ιώδες κόκκινο χρώμα. Κεράσι και πιπέρι στη μύτη με πολύ διακριτικό βαρέλι. Υπερσυμπυκνωμένο στόμα με πολύ φρούτο.

Τα πρώτα τέσσερα κρασιά δοκιμάστηκαν με ταρτάρ φρέσκου τόνου με αχλάδι, πιπέρι και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Όλοι συμφώνησαν πως το πιάτο ταίριαζε καλύτερα με το Penfolds, που μπορεί να μην ήταν του επιπέδου ενός Condrieu, αλλά με το διακριτικό φρούτο και το πιο πλούσιο σώμα έδενε πολύ καλά με τη σφιχτή σάρκα του ψαριού.

5. Παυλίδης Syrah, 2006, Τοπικός Οίνος Δράμας

Ζωντανό πορφυρό χρώμα που δεν μαρτυρά την ηλικία του κρασιού. Περίπλοκη μύτη με μπαχάρια, μελάνι, γλυκόριζα και αρκετό φρούτο (μαρμελάδα). Στόμα πλούσιο με καλή επίγευση.

6. Κτήμα Γεροβασιλείου Evangelo, 2006, Syrah-Viognier, Τοπικός Οίνος Επανωμής

Βαθύ κόκκινο χρώμα. Στη μύτη καραμέλα γάλακτος, φουντούκι, μέλι και κάστανο. Στόμα με νύξεις κακάου που όμως δεν μαρτυρούν την παρουσία του Viognier.

7. Delas Fréres, Marquise De la Tourette, 2004, Syrah-Viognier, AOC Hermitage

Βαθύ κόκκινο χρώμα. Πολύπλοκη μύτη που χρειάζεται χρόνο για να ανοίξει με νότες τρούφας, υγρά φύλλα του δάσους, γλυκόρριζα, αλλά και λουλούδια (βιολέτα) που μαρτυρούν την παρουσία του Viognier. Στόμα περίπλοκο με πολύ καλή επίγευση.

Τα τελευταία τρία κρασιά δοκιμάστηκαν με σαγανάκι pecorino με περγαμόντο και τυρί Brie με ζελέ κόκκινου κρασιού. To brie ταίριαξε πολύ καλά με το Evangelo αλλά και με το Marquise De la Tourette, ενώ το σαγανάκι δεν βρήκε γευστικό ταίρι σε κανένα από τα κρασιά της ομάδας αυτής.

Μετά την περσινή επιτυχία και με απαίτηση των «μαθητών», αλλά και των φίλων τους, ο οινολόγος Πάνος Ζουμπούλης αποφάσισε να ξεκινήσει και φέτος ένα θεματικό κύκλο σεμιναρίων για την καλύτερη γνωριμία με το κρασί.

Ο κύκλος έχει τίτλο «Περιήγηση στις ποικιλίες του ελληνικού & ξένου αμπελώνα». Εδώ θα γνωρίσουμε και θα δοκιμάσουμε μονοποικιλιακά & πολυποικιλιακά, λευκά & κόκκινα, ελληνικά & ξένα κρασιά, τυπικά δείγματα γνωστών οινοπαραγωγικών περιοχών.

Ο κύκλος περιλαμβάνει 10 εβδομαδιαία μαθήματα. Σε κάθε μάθημα θα δοκιμάζονται 7-9 κρασιά, ενώ συγχρόνως θα γίνεται ένα μικρό «παιχνίδι» φαγητού- κρασιού.

Οι «μαθητές των σεμιναρίων θα έχουν έκπτωση 10% στα κρασιά της Vinifera αλλά και 20% στις τιμές του εστιατορίου (ισχύει μόνο για το φαγητό) από Δευτέρα έως και Πέμπτη.

Τα μαθήματα θα γίνονται και φέτος στον χώρο του εστιατορίου «Γεύσεις με Ονομασία Προελεύσεως» Λ. Κηφισίας 317, Κηφισιά.

Θα ξεκινήσει την Τετάρτη 14 Απριλίου και ώρα 18.45 – 21.00.

Το αναλυτικό πρόγραμμα και το κόστος μπορείτε να τα βρείτε παρακάτω.

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλ. 210-8001402 (ώρες γραφείου).

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

1^ο Μάθημα     14/04/10

Θα δοκιμασθούν οι ποικιλίες: SYRAH & VIOGNΙER

Με παραδείγματα από Αυστραλία, Ελλάδα και φυσικά… από την κοιλάδα του Ροδανού.

2^ο Μάθημα     21/04/10

Θα δοκιμασθούν οι ποικιλίες: CABERNET SAUVIGNON & MERLOT

Με παραδείγματα από ΗΠΑ, Ελλάδα & φυσικά… από το Bordeaux.

3^ο Μάθημα     28/04/10

Θα δοκιμασθεί η ποικιλία Ξινόμαυρο

Με παραδείγματα από διαφορετικούς τύπους του Ξινόμαυρου από όλη την Ελλάδα.

4^ο Μάθημα     05/05/10

Θα δοκιμασθεί η ποικιλία Αγιωργίτικο.

Με παραδείγματα από διαφορετικούς τύπους Αγιωργίτικου από όλη την Ελλάδα.

5^ο Μάθημα     12/05/10

Θα δοκιμασθούν οι ποικιλίες: Μοσχοφίλερο & Ροδίτης

Με παραδείγματα από διαφορετικούς τύπους των ποικιλιών από όλη την Ελλάδα.

6^ο Μάθημα     19/05/10

Θα δοκιμασθούν οι ποικιλίες: ΑΣΥΡΤΙΚΟ & SAUVIGNON BLANC

Με παραδείγματα από διαφορετικούς τύπους Ασύρτικου  & Sauvignon Blanc

από Ελλάδα και φυσικά… από τον Λίγηρα.

7^ο Μάθημα     26/05/10

Θα δοκιμασθούν οι ποικιλίες: Chardonnay & Pinot Noir

Με παραδείγματα από την Ελλάδα, τη Βουργουνδία και φυσικά… Champagnes.

8^ο Μάθημα     02/06/10

Θα δοκιμασθούν οι ποικιλίες: Gewurtztraminer & Riesling

Με παραδείγματα από την Ελλάδα, τη Γερμανία και φυσικά… από την Αλσατία.

9^o Μάθημα     09/06/10

Θα δοκιμασθούν οι ποικιλίες: Μοσχάτο & Μαλαγουζιά

Με παραδείγματα από διαφορετικούς τύπους του Μοσχάτου από την Ελλάδα και την Ιταλία & Μαλαγουζιά από όλη την Ελλάδα.

10^ο Μάθημα     16/06/10

«Παιχνίδι» Κρασιού – Φαγητού
Ο Πάνος Ζουμπούλης θα επιλέξει κάποια από τα κρασιά που έχετε ήδη δοκιμάσει, η Νένα Ισμυρνόγλου θα τα συνδυάσει με διαφορετικές γεύσεις και εσείς θα αποφασίσετε ποιο συνδυασμό προτιμάτε.

Ο κύκλος περιλαμβάνει 10 εβδομαδιαία μαθήματα. Το κόστος συμμετοχής είναι 340 ευρώ.
Υπάρχει, επίσης, η επιλογή παρακολούθησης μεμονωμένων μαθημάτων.    Το κάθε μάθημα κοστίζει 45,00 ευρώ, ενώ η κάθε βραδιά φαγητού-κρασιού 50,00 ευρώ.

1. Monbazillac, Appellation Monbazilliac Contrôlée, 2006
Ιδιαίτερη δροσερή και πικάντικη μύτη με νότες πέτρας και φλούδας εσπεριδοειδών. Ισορροπημένο στόμα με ευχάριστη οξύτητα και διακριτική παρουσία του αρώματος της ευγενούς σήψης.
2. Muscat de Lemnos, ΟΠΕ Λήμνος, Οίνος γλυκύς, ΕΑΣ Λήμνου
Περίπλοκη λουλουδάτη μύτη με κυρίαρχες τις νότες περγαμόντου και τριαντάφυλλου. Στόμα αρκετά γλυκό και λουλουδάτο με επίγευση γλυκάνισου, εσπεριδοειδών και λουλουδιών.
3. Domaine de l’ Arjolle ” Lyre ”, Vin de Pays des Côtes de Thongue, Vin Doux Naturel, 2006
Φινετσάτη,  όμορφη μύτη με νότες φλούδας εσπεριδοειδών και αχλαδιού. Ωραία οξύτητα στο στόμα και κάπως “μανιταρένια” επίγευση.
4. Samos Anthemis, ΟΠΕ Σαμος, Οίνος Γλυκύς, Ε.Ο.Σ. Σάμου, 2002
Περίπλοκη μύτη με νότες κρέμας καραμελές, μελιού, ξύλου αλλά και σοκολάτας που μεταφέρονται και στο αρκετά γλυκό στόμα. Επίγευση μεγάλης διάρκειας.

Τα πρώτα τέσσερα κρασιά συνδυάστηκαν με:

• Φουαγκρά με ποικιλία από ζεστά ψωμάκια
• Τρούφες με μπλε τυρί, ψητά καρύδια και κυδώνι

Δύσκολη ήταν η επιλογή του πιο επιτυχημένου συνδυασμού από τους μαθητές, καθώς υπήρξαν αρκετές γνώμες και έντονες απόψεις. Τελικά όπως ήταν αναμενόμενο,καταλήξαμε πως το φουαγκρά ταίριαζε καλύτερα με το Lyre και το Monbazilliac, τα δύο Γαλλικά κρασιά, ενώ η τρούφα με το μπλε τυρί βρήκε το ταίρι της στο Samos Anthemis. Το λουλουδένιο Μuscat de Lemnos δεν ταίριαξε καλά με κάποιο πιάτο αλλά θα ήταν ιδανικό ως επιδόρπιο ενός γεύματος.

5. Vinsanto Boutari, ΟΠΑΠ Σαντορίνη, Οίνος φυσικώς γλυκύς λιαστός, 2004
Περίπλοκο και έντονο άρωμα με νότες αποξηραμένων φρούτων και ξηρών καρπών. Πολύ γλυκό στο στόμα με διακριτή οξύτητα και την αρμύρα της ποικιλίας όπως αυτή εκφράζεται στη Σαντορίνη.
6. Λιαστός Μωραΐτη, Οίνος φυσικώς γλυκύς επιτραπέζιος, 2006
Πολύ ενδιφέρουσα μύτη με νότες φλούδας μανταρινιού, αρμύρας και φράουλας που μεταφέρονται και στο στόμα.
7. Μαυροδάφνη Πατρών Réserve, ΟΠΕ Πάτρα , A. Παρπαρούσης, 2003
Στη μύτη περίπλοκες νότες ξηρών καρπών, σοκολάτας και καραμέλας. Έντονο στόμα με μακριά επίγευση.
8. Graham’s Tawny Port, 1o years, Οίνος λικέρ, Symington Family Estates
Μύτη με έντονο χαρακτήρα παλαίωσης, ξύλο, νότες ξηρών καρπών και μπαχαρικών. Ισορροπημένη γλύκα στο στόμα με ωραία επίγευση.

Τα τελευταία τέσσερα κρασιά συνδυάστηκαν με:

• Μους παρμεζάνας με σάλτσα βύσσινο
• Τάρτα σοκολάτα με πραλίνα φουντουκιού και σάλτσα καραμέλας

Η τελευταία τετράδα δεν δυσκόλεψε καθόλου τους μαθητές ως προς τους γευστικούς συνδυασμούς. Πιο εύκολη στο συνδυασμό της φάνηκε να είναι η τάρτα σοκολάτας που ταίριαξε πολύ επιτυχημένα και με το Vinsanto και με τον Μωραΐτη αλλά και με το Port.  Η πιο ιδιαίτερη γεύση της μους παρμεζάνας βρήκε το γευστικό της ταίρι στο Vinsanto του Μπουτάρη.

1. Amalia But, Οίνος φυσικός αφρώδης, Κτήμα Τσέλεπου

Λευκοκίτρινο χρώμα και μικρές φυσαλίδες που αναδύονται συνεχώς στο ποτήρι. Στη μύτη αρώματα ώριμου ροδάκινου, μανιταριού, ζύμης και τριαντάφυλλου. Στο στόμα αρκετά ζωηρό με ευχάριστη οξύτητα.

2. Saccheto, Prosecco Brut

Κιτρινωπό χρώμα και αρκετό διοξείδιο του άνθρακα. Φρουτώδης μύτη, με κυρίαρχα φρούτα το αχλάδι και το λευκόσαρκο ροδάκινο. Στο στόμα αρκετά ισορροπημένο με μακρά επίγευση.

3.  Freixenet Brut, Cordon Negro, Cava

Ακόμη πιο κιτρινωπό χρώμα λόγω παλαίωσης, στη μύτη νότες πετρελαίου, ξερών φρούτων και μελιού. Στο στόμα λίγο όξινο στην αρχή, με γεύση παλαιωμένου κρασιού.

4. Les Graimenous, Crémant de Limoux, J. Laurens

Λευκοκίτρινο χρώμα, στη μύτη λίγο κλειστά αρώματα, που όμως αναδεικνύονται ιδιαιτέρως στο στόμα. Επιπλέον, στο στόμα πολύ καλή ισορροπία, καλό σώμα και δροσερό τελείωμα.

5. Taittinger, Champagne Brut Réserve

Σκούρο κίτρινο χρώμα και επίμονες φυσαλίδες που αναδύονται καθ’όλη τη διάρκεια της παραμονής της σαμπάνιας στο ποτήρι. Αρώματα ζύμης, ψίχας ψωμιού, μανιταριού, μαρμελάδας βερίκοκου και κάστανου. Στο στόμα ιδιαίτερα πλούσιο, με αρκετό διοξείδιο του άνθρακα και αρώματα μελιού.

Τα πρώτα πέντε  κρασιά συνδυάστηκαν με:

• Μπουκιές από καπνιστό σολομό με κρέμα σαμπάνιας
• Πεϊνιρλί με φρέσκο τυρί και αβγοτάραχο Μεσολογγίου

H Freixenet και η Taittinger ταίριαξαν υπέροχα με το πεϊνιρλί με αβγοτάραχο, τονίζοντας τον θαλασσινό χαρακτήρα του πιάτου, ο οποίος όμως δεν έδεσε αρκετά με την Amalia και το Prosecco. Οι μπουκιές με καπνιστό σολομό βρήκαν το γευστικό τους ταίρι στο Cremant, στην Amalia, αλλά και στην σαμπάνια.

6. Floara di Munte, Brut, Επιτραπέζιος Οίνος, Κατώγι Αβέρωφ, 2005

Ανοιχτό κίτρινο χρώμα και μικρές φυσαλίδες που αναδύονται συνεχώς. Στη μύτη αρώματα ζύμης, λουλουδιών και λευκόσαρκων φρούτων. Στο στόμα γεμάτο με ωραία οξύτητα.

7. Εύα, Sparkling Wine, Domaine Evharis

Λευκοκίτρινο χρώμα και λίγες σχετικά φυσαλίδες. Στη μύτη αρχικά ουδέτερο, με λεπτά φρουτώδη αρώματα που βγαίνουν στη συνέχεια. Στο στόμα λίγο γλυκό με διακριτική οξύτητα.

8. Αμύνταιο rosé demi sec, V.M.Q.P.R.D. ΕΑΣ Αμυνταίου, 2007

Κόκκινο ανοιχτό, τριανταφυλλί χρώμα, με φυσαλίδες που βγαίνουν συνεχώς στο ποτήρι. Πολύ ενδιαφέρουσα μύτη, με αρώματα πελτέ ντομάτας, κερασιού, ώριμης φράουλας και σιροπιού φράουλας. Στο στόμα γλυκό με πολύ πλούσιο σώμα.

9. Saracco, Moscato d’ Asti, D.O.C.G., 2008

Λευκοκίτρινο χρώμα με πρασινωπές ανταύγειες και σχετικά ήρεμο στο ποτήρι. Πολύ ωραίο μοσχάτο άρωμα, λουλούδια εσπεριδοειδών, καθώς και φρέσκο σταφύλι. Στο στόμα έντονη μοσχάτη γεύση, αρκετά γλυκό και πληθωρικό.

10. Rosa Regale, Brachetto d’ Acqui D.OC.G, Banfi, 2008

Κόκκινο ζωηρό χρώμα και αρκετές φυσαλίδες. Στη μύτη φράουλα, βύσσινο, καραμέλα βουτύρου και ελαφρώς μοσχάτο άρωμα ροδοπέταλων. Στο στόμα αρκετά αφρίζον, γλυκό, με καλή οξύτητα και μοσχάτη επίγευση.

Τα τελευταία πέντε κρασιά συνδυάστηκαν με:

• Σαν Μιχάλη Σύρου πάνω σε τραγανές φέτες μελωμένου ψωμιού
• Τυρογλυκό με κόκκινα φρούτα

Πολύ ενδιαφέρον συνδυασμός αποδείχτηκε αυτός του Αμύνταιον rosé με το τυρί Σαν Μιχάλη Σύρου, κατόπιν κοινής ομολογίας των περισσότερων μαθητών μας.

Το μενού του τμήματος της Τρίτης

Φάβα με κοκκάρια στιφάδου και λάδι μαϊντανού
Οργίων, Σκλάβος, Οίνος Επιτραπέζιος, 2006

Χταποδάκι με πράσινες ελιές και πορτοκάλι
Γαρίδες Σαγανάκι με σφέλα και γραβιέρα Νάξου
Αντάρης, Κτήμα Μερκούρη, Τοπικός Οίνος Ηλείας, 2005

Σαλάμι Λευκάδος και νούμπουλο Κερκύρας με σύκα ζυμωμένα με μαύρο πιπέρι και τσίπουρο
Chateau Harlaftis, Cabernet Sauvignon, Αττικός Τοπικός Οίνος, 2006

“Ταλιάτα”: λεπτές φέτες από στήθος μοσχαριού σερβιρισμένες με ταρτάρ καρότου, κονφί από βιολογικές πράσινες ελιές και πορτοκάλι.

Chateau Porto Carras, ΟΠΑΠ Πλαγιές Μελίτωνος, 2003

Μικρά τυλιχτά σουβλάκια
• με κεμπάμπ, ψητή ντομάτα, γιαούρτι και αρωματικά της πόλης
• με πάπια, ψητά μήλα και κέτσαπ από μύρτιλα
Syrah, Domaine Gerovassiliou, Τοπικός Οινος Επανομής, 2005

Επιδόρπια
Τάρτα Σοκολάτας με δαμάσκηνα μαριναρισμένα σε κόκκινο κρασί και μαυροδάφνη
Τρούφες σοκολάτας με μαρόν-γλασέ και φραγκοστάφυλο
Μαυροδάφνη Πατρών Réserve, Παρπαρούσης, Ονομασία Προελεύσεως Ελεγχόμενη, 2003

———–

Το μενού του τμήματος της Τετάρτης

Φάβα με κοκκάρια στιφάδου και λάδι μαϊντανού
Cabernet Sauvignon Boutari, Μπουτάρης Οινοποιητική, Μακεδονικός Τοπικός Οίνος, 2006

Χταποδάκι με πράσινες ελιές και πορτοκάλι
Γαρίδες Σαγανάκι με σφέλα και γραβιέρα Νάξου
Moraitis Paros Reserve, ΟΠΑΠ Πάρος 2003

Νερατζοσαλάτα – μαριναρισμένες φέτες πορτοκαλιού με καγιέν

Σαλάμι Λευκάδος και νούμπουλο Κερκύρας με σύκα ζυμωμένα με μαύρο πιπέρι και τσίπουρο
TAOS, Parparoussis, Αχαϊκός Τοπικός Οίνος, Cava 2004

“Ταλιάτα”: λεπτές φέτες από στήθος μοσχαριού σερβιρισμένες με ταρτάρ καρότου, κονφί από βιολογικές πράσινες ελιές και πορτοκάλι
La Tour Melas Fthiotida, K. Melas, 2006

Μικρά τυλιχτά σουβλάκια
• με κεμπάμπ, ψητή ντομάτα, γιαούρτι και αρωματικά της πόλης
• με πάπια, ψητά μήλα και κέτσαπ από μύρτιλα
Syrah, Συλλογή Σπυρόπουλου, Ερυθρός Ξηρός Επιτραπέζιος Οίνος, 2004

Επιδόρπια
Τάρτα Σοκολάτας με δαμάσκηνα μαριναρισμένα σε κόκκινο κρασί και μαυροδάφνη
Τρούφες σοκολάτας με μαρόν-γλασέ και φραγκοστάφυλο
Μαυροδάφνη Πατρών Réserve, Παρπαρούσης, Ονομασία Προελεύσεως Ελεγχόμενη, 2003

1. Pinot Noir, Παπαϊωάννου, Κορινθιακός Τοπικός Οίνος, 2006
Ανοιχτό ρουμπινί χρώμα. Χαμηλής έντασης μύτη με νότες πορτοκαλιού, ξερών βοτάνων και λουλουδιών σε φόντο βανίλιας.  Ελαφρύ φρουτώδες στόμα με οξύτητα τυπική της ποικιλίας.
2. Nuits Saints-Georges, Joseph Drouhin, Appellation Nuits Saints-Georges Côntrollée, 2006
Διαυγές ανοιχτό ρουμπινί χρώμα. Περίπλοκη μύτη με νότες cassis, φράουλας, μπαχαρικών, αλλά και ξερών μυρωδικών (θυμάρι, χαμομήλι, τσάι) σε διακριτικό φόντο βανίλιας. Στόμα φρουτώδες, μεσαίου όγκου με καλοδουλεμένες τανίνες, ωραία οξύτητα και μεγάλη επίγευση.
3. Syrah, Domaine Gerovassiliou, Τοπικός Οινος Επανομής, 2005
Σκούρο ιώδες-κόκκινο. Περίπλοκη μύτη με νότες πιπεριού, βανίλιας κακάο και cassis αλλά και κάποιες «αναγωγικές» νότες πολύ τυπικές της ποικιλίας. Στόμα γεμάτο με γλυκειές ταννίνες και μεγάλη επίγευση. Χρειάζεται μετάγγιση περίπου 30 λεπτά πριν.
4. Syrah, Συλλογή Σπυρόπουλου, Ξηρός Ερυθρός Επιτραπέζιος Οίνος, 2004
Βαθύ πορφυρό χρώμα με καστανές ανταύγειες. Τυπική μύτη, με νότες λουλουδιών (βιολέτα/γιασεμί), μαύρων φρούτων του δάσους και αρκετή βανίλια, που δεν μαρτυρά την ηλικία του κρασιού. Γεμάτο στόμα με καλές τανίνες.

Τα τέσσερα πρώτα κρασιά συνοδεύτηκαν από:

• Ρολάκια με προσούτο, αχλάδι και μπαλσάμικο
• Μαστέλο με μαστίχα φλαμπέ

Τα κρασιά ταίριαξαν υπέροχα με τους μεζέδες και χωρίστηκαν σε δύο…στρατόπεδα. Από τη μία τα λεπτά Pinot Noir βρήκαν γευστική αρμονία με τα ρολάκια προσούτο-αχλάδι, ενώ τα πιο στιβαρά Syrah ταίριαξαν υπέροχα με το λιπαρό μαστέλο και την γλυκειά γεύση της μαστίχας.

5. Doña Silvina, Bodegas Krontiras, Mendoza Argentina, 2004
Βαθύ κόκκινο χρώμα. Περίπλοκη μύτη με νότες crème de cassis, ξερών φρούτων (σταφίδα, σύκο), και μπαχαρικών (μακρυπίπερο, κανέλα) και διακριτικό ξύλο. Εξελιγμένη γεύση με μαλακές τανίνες και έντονη την παρουσία της σταφίδας στην επίγευση.
6. Tempranillio, Παυλίδης, Τοπικός Οίνος Δράμας, 2006
Σκούρο πορφυρό χρώμα με ρουμπινί ανταύγειες. Εκρηκτική μύτη με νότες πέτρας, χλωρού ξύλου και πίσσας. Πλούσιο, ισορροπημένο στόμα με δομημένες τανίνες και καλή επίγευση.
7. Château Cambon La Pelouse, Haut-Médoc, Cru Bourgeois Supérieur, 2003
Σκούρο πορφυρό-ιώδες χρώμα. Στη μύτη έντονες νότες cassis, βύσσινου,  δέρματος και παλαιού ξύλου. Στόμα μεσαίου όγκου με μαλακές τανίνες και καλό τελείωμα.
8. La Tour Melas Fthiotida, K. Melas, 2005
Σκούρο πορφυρό-ιώδες χρώμα. Περίπλοκη μύτη με νότες βύσσινου, μανιταριού και βρεγμένων φύλλων σε φόντο ξύλου. Στόμα πλούσιο με στρογγυλές τανίνες και καλή επίγευση.
9. Oxford Landing, Cabernet Sauvignon-Shiraz, Yalumba, South Australia, 2006
Σκούρο πορφυρό-ιώδες χρώμα. Στη μύτη πετιμέζι και μαρμελάδα κόκκινων και μαύρων φρούτων, τυπικές για το συγκεκριμένο τύπο κρασιού. Πολύ γλυκό στόμα με αρκετό φρούτο.

Τα τελευταία τέσσερα κρασιά συνοδεύτηκαν από:

• Τάρτα με αρνίσιο κιμά, δυόσμο, λάπαθα και κρούστα γιαουρτιού
• Ζεστή πατατοσαλάτα με ελιές και θρούμπι

Η τάρτα με τον αρνίσιο κιμά ταίριαξε όμορφα με το Malbec από την Αργεντινή, αλλά και με τα δύο Cabernet Sauvignon-Merlot (Cambon La Pelouse, La Tour Melas). Οι πατάτες ήταν λίγο πιο δύσκολες στον συνδυασμό τους με τα κρασιά: σε κάποιους άρεσαν με το Cambon La Pelouse και σε άλλους με το Oxford Landing. Τέλος, το πλούσιο Tempranillio του Παυλίδη όλοι συμφώνησαν πως θα ήθελε κάποιο κρεατικό με σάλτσα για να αναδειχθεί καλύτερα.

1. Κτήμα Πόρτο Καρράς Λημνιό, ΟΠΑΠ Πλαγιές Μελίτωνος, 2007
Ανοιχτό ρουμπινί χρώμα. Καθαρή φρουτώδης μύτη με διακριτικό ξύλο και νότες πιπεριού και κερασιού σε αλκοόλη. Ελαφρύ, τραγανό στόμα που χρειάζεται περίπου 1-2 χρόνια στο μπουκάλι για να αναδειχτεί.
2. Lyrarakis Κοτσιφάλι, Κρητικός Τοπικός Οίνος, 2007
Μεσαίας έντασης πορφυρό χρώμα. Χαμηλής έντασης αρώματα μαρμελάδας κερασιού που εξελίσσονται καλά με το χρόνο σε πιο σύνθετα (σοκολάτα). Στόμα ελαφρύ με λίγη γλύκα αλλά και κάπως τραχιές τανίνες.
3. Μαυροτράγανο, Santo Wines, Επιτραπέζιος Οίνος
Ανοιχτό κόκκινο χρώμα. Ιδιόμορφη φρουτώδης μύτη, με νότες ακετόνης και παλαιού ξύλου που εμφανίζονται κατά την ανακίνηση του κρασιού. Στο στόμα πολύ φρέσκο, με ιδιαίτερη οξύτητα.
4. Lyrarakis Μαντηλάρι, Κρητικός Τοπικός Οίνος, 2006
Μεσαίας έντασης ερυθρό χρώμα. Στη μύτη νότες πιπεριού, μελανιού και σύκου, αλλά και αρκετό ξύλο. Αρκετή οξύτητα και αισθητή παρουσία τανινών στο στόμα.
5. Moraitis Paros Reserve, ΟΠΑΠ Πάρος 2003
Βαθύ πορφυρό χρώμα με κεραμιδί ανταύγειες. Νεανική μύτη, με νότες δέρματος και ξύλου. Πλούσιο, στρογγυλό στόμα με καλή ισορροπία του φρούτου και του ξύλου.

Τα πρώτα πέντε κρασιά συνοδεύτηκαν με:

• Κεφτεδάκια γαλοπούλας με εστραγκόν και κάρυ
• Ντοματίνια γεμιστά με ελιές θρούμπες και θυμάρι

Τα κεφτεδάκια γαλοπούλας με την εξωτική γεύση του κάρυ ταίριαξαν πολύ καλά με το Μωραίτης Reserve, αλλά και με το Μαντηλάρι του Λυραράκη. Τα πιο μεσογειακά ντοματίνια βρήκαν το ταίρι τους στα δύο Κρητικά κρασιά του Λυραράκη (Μαντηλάρι, Κοτσιφάλι).

6. Αυγουστιάτης, Κτήμα Μερκούρη, Πειραματικές Οινοποιήσεις, 2005
Βαθύ πορφυρό χρώμα. Περίπλοκη μύτη με κάποιες ζωικές νότες, αλλά και δέρμα, μελάνι. Στο στόμα αρκετό σώμα με αισθητές τανίνες.
7. Οργίων, Σκλάβος, Οίνος Επιτραπέζιος, 2006
Βαθύ κόκκινο χρώμα. Στη μύτη βοτανικές νότες (ξερό γρασίδι, φύλλα, χαμομήλι). Ενδιαφέρον, γεμάτο στόμα με στρογγυλές τανίνες και επίγευση μελανιού, τυπική της ξηρής Μαυροδάφνης.
8. TAOS, Parparoussis, Αχαϊκός Τοπικός Οίνος, Cava 2004
Πολύ βαθύ πορφυρό χρώμα. Περίπλοκη μύτη με νότες πεπονιού, βιολέτας και δέρματος που εξελίσσονται στο ποτήρι. Πλούσιο στόμα με ευγενικές τανίνες και μεγάλη επίγευση.
9. Γεροντόκλημα Ρεματιάς Βερτζαμί, Αντωνόπουλος, Οίνος Επιτραπέζιος, 2003
Βαθύ πορφυρό χρώμα. Πολύ καλή μύτη με νότες μαύρων φρούτων (cassis, βύσσινο) . Φινετσάτο στόμα με ζωντανές τανίνες.

Τα τελευταία τέσσερα κρασιά συνοδεύτικαν με:

• Πίτες από σουβλάκι γεμιστές με σφέλα και ψητή ντομάτα
• Απάκι σοτέ με ελαιόλαδο με καυτερή πιπεριά

Οι πίτες με τη σφέλα συνδυάσθηκαν πολύ ωραία με τον Αυγουστιάτη του Μερκούρη, αλλά και με το Βερτζαμί του Αντωνόπουλου. Το απάκι με την έντονη γεύση του ταίριαξε πολύ καλά με τον Οργίωνα του Σκλάβου, αλλά για μερικούς και με το Βερτζαμί του Αντωνόπουλου. Το ΤAOS του Παρπαρούση όλοι συμφώνησαν πως θα πήγαινε καλύτερα με κάποιο κρεατικό στη σχάρα ή και με κυνήγι.

1. Karipidis Merlot, Τοπικός Oίνος Κραννώνα, 2007
Φωτεινό ρουμπινί χρώμα. Στη μύτη πολύ φρέσκο, ομοίως και στο στόμα με αισθητή την παρουσία της οξύτητας και των ταννινών. Ωραία επίγευση ξύλου.
2. Αρετή Βιβλία Χώρα, Τοπικός Οίνος Παγγαίου, 2005
Βαθύ κόκκινο χρώμα. Ενδιαφέρουσα μύτη με αρώματα μαρμελάδας κόκκινων φρούτων, κυρίως κερασιού που εξελίσσεται όμορφα στο ποτήρι σε νότες κακάο και καπνού. Φρουτώδης γεύση με καλές ταννίνες και επίγευση.
3. Παλαιά Κλήματα Παπαϊωάννου, ΟΠΑΠ Νεμέα, 2004
Βαθύ κόκκινο χρώμα. Σύνθετη μύτη με αρώματα δαμάσκηνου, ξερού σύκου, κόκκινων φρούτων, προσούτο και βαρελιού με κάποιες νύξεις ορυκτών και πίσσας, που εξελίσσονται στο ποτήρι. Πλούσιο στόμα  με δομημένες ταννίνες και έντονη επίγευση βατόμουρου.
4. Grande Reserve Naoussa Boutari, ΟΠΑΠ Νάουσα, 2003
Βαθύ κόκκινο χρώμα με κεραμιδί ανταύγειες. Εξελιγμένη μύτη με νότες καβουρντισμένου καφέ, καραμέλας βουτύρου και καπνού. Πλούσιο στόμα με στρογγυλές τανίνες και καλή επίγευση. Μια πολύ ενδιαφέρουσα χρονιά για το Ξινόμαυρο!

Τα πρώτα τέσσερα κρασιά συνδυάστηκανε με:

• Μπρί με  κάππαρη και λάδι δεντρολίβανου
• Φιλέτο από μοσχάρι με ζελέ από κόκκινο μούστο

Τα κεφτεδάκια γαλοπούλας με την εξωτική γεύση του κάρυ ταίριαξαν πολύ καλά με το Μωραίτης Reserve, αλλά και με το Μαντηλάρι του Λυραράκη. Τα πιο μεσογειακά ντοματίνια βρήκαν το ταίρι τους στα δύο Κρητικά κρασιά του Λυραράκη (Μαντηλάρι, Κοτσιφάλι).

5. Chateau Harlaftis, Cabernet Sauvignon, Αττικός Τοπικός Οίνος, 2004

Βαθύ κόκκινο χρώμα. Τυπική μύτη αποξηραμένης πιπεριάς και μπαχαρικών, σε φόντο ξύλου. Γεμάτο στόμα με στρογγυλές τανίνες και καλή επίγευση.

6. Chateau Porto Carras, ΟΠΑΠ Πλαγιές Μελίτωνος, 2003

Κλειστή στην αρχή μύτη η οποία εξελίχθηκε στο ποτήρι υποδηλώνοντας πως το κρασί χρειάζεται μετάγγιση σε καράφα τουλάχιστον μισή ώρα πριν. Νότες πιπεριού, γαρύφαλλου και πίσσας. Πολύ ωραίο στο στόμα με έντονο το φραγκοστάφυλο και καλή επίγευση.

7. Γιανακοχώρι Κυρ-Γιάννη, Ξινόμαυρο-Merlot, Τοπικός Οίνος Ημαθίας, 2006

Ερυθρό βυσσινί χρώμα. Κόκκινα φρούτα στη μύτη, αλλά και αρκετό ξύλο, κόρα φρεσκοψημένου ψωμιού, καπνιστό τυρί και καπνός. Έντονες τανίνες, καλή επίγευση και μεγάλη δυνατότητα παλαίωσης.

8. Οινότρια Γη Κώστα Λαζαρίδη, Cabernet Sauvignon -Αγιωργίτικο, Αττικός Τοπικός Οίνος, 2005

Βαθύ κόκκινο χρώμα. Στη μύτη αρώματα μαύρων φρούτων, καπνού, βανίλιας και καραμέλας βουτύρου. Στο στόμα γλυκιά επίθεση και πλούσιο σώμα, με αισθητές τανίνες και φρουτώδη επίγευση.

Τα τελευταία τέσσερα κρασιά συνδυάστηκαν με:

• Γραβιέρα Νάξου σουβλάκι με ψητό μήλο
• Ποικιλία από λουκάνικα με σάλτσα από κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης

Οι πίτες με τη σφέλα συνδυάσθηκαν πολύ ωραία με τον Αυγουστιάτη του Μερκούρη, αλλά και με το Βερτζαμί του Αντωνόπουλου. Το απάκι με την έντονη γεύση του ταίριαξε πολύ καλά με τον Οργίωνα του Σκλάβου, αλλά για μερικούς και με το Βερτζαμί του Αντωνόπουλου. Το ΤAOS του Παρπαρούση όλοι συμφώνησαν πως θα πήγαινε καλύτερα με κάποιο κρεατικό στη σχάρα ή και με κυνήγι.